ماتيس درشمال فرانسه به دنيا آمد. پدرش تاجر غله بود.مادرش كمي از نقاشي سر رشته داشت.پس از اينكه در رشته ء حقوق فارغ التحصيل شد به هنر روي آورد. مادرش وسايل نقاشي خود را همراه با يك كتاب خود آموز نقاشي به پسر داد وبه طوري كه ماتيس بعدها اعتراف كرد اولين طراحي را پشت كاغذ تلگراف در يكي از پستخانه هاي پاريس انجام داد. "...بدون آنكه به آنچه طرح ميكردم فكر كنم قلم را به حركت در آوردم. شگفتي من آنگاه آغاز شد كه صورت مادرم را با تمام خصوصياتش درروي كاغذ ديدم"از اينتاريخ زندگي دشوار هنري آغاز شد. شغل در دادگستري را ترك كرد و به مدرسهء هنرهاي زيبا رفت. شبها در كافه و بارهاي پاريس طراحي ميكرد. با سرعت حركات وحالات مردم را ثبت ميكرد. پيسارو او را با نقاشيهاي سزان آشنا ساخت وماتيس يكي از حالات تابلولهاي سزان را خريد. سي وهفت سال بعد ماتيس اعتراف كرد: "نقاشيهاي سزان در سخت ترين لحظات زندگي به من جرات كار كردن داد وسبب شد كه من روشي مخصوص به خودم پيدا كنم "با وجود سختيهاي زندگي هيچ گونه حس بدبيني وغم در آثار او راه نيافت.نقاشيهاي ماتيس طراحهاي ساده اي هستند كه درون آنها رنگ گذارده شده است. به حجم سايه روشن وقوانين پرسكتيو توجه نداشت. بيشتر عمرش را به حكاكي و طراحي گذراند.باگچ پاستل قلم و مركب و با مداد طراحي ميكرد . هرگز به تجسم مسائل سياسي و اجتماعي نپرداخت. نمي خواست خطوطش مفهوم فلسفي در بر داشته باشند . او فقط شادي و زيبايي زندگي را بيان ميكرد و براي بيان آن ساده ترين خطوط را به كار مي برد . مي گفت : "آرزو دارم كه آثار من خوشحالي وطراوت يك روز بهاري را به شما انتقال دهد."