چقدر از ادبیات جهان اطلاعات داریم چه کسانی شاهکار خلق کردند چه آثاری در جهان مشهور شد؟ پس با نگاهی به ادبیات به این سوالات جواب می دهم

نویسندگانی همچون چخوف و همینگوی و داستاویسکی ـجمیز جویس ـوولف وغیره...... آشنایی داریم

نقاشی ما ایرنیان بنام نگارگری است ظرافت وزیبایی چشم گیری دارد استادانی در این زمینه بودند و هستند از جمله آقای مهدی مظلوم زاده :

متولد یکم فروردین ماه یکهزار سیصد و پنجاه و هفت  در بوشهر به دنیا آمد از دروان کودکی علاقه فراوانی به نقاشی داشت این علاقه او را به عالم نگارگری آشنا کرد. بدون استاد شروع به کپی از شاهنامه کرد. تا اینکه در دوران راهنمایی با استاد فرشچیان و دیگر هنر مندان در کتاب آموزش هنر مدرسه باب تازهای گشوده شد.

مشکلات فروانی داشت از جمله بدون استاد وراهنما به جایی می رسد یا نه؟

دوران متوسطه وارد هنرستان شدم شاخه معماری انتخاب کرد به دلیل نداشتن نقاشی شروع به فعالیت کرد.

در آنجا با آقای جهان بین آشنا می شود این دوستی باعث رقابت سالم و تمرین بیشتر شد از رو در مسابقات هنری مقام اول کسب کردند

با تمرین بر کارهای اساتید ی چون محمد علی زاویه وهادی تجویدی و علی کریمی -علی مطیع  میرزا علی دوردی - عیسی بهادری-استاد فرشچیان و وشاگردانش وبازدید از موزه هنرهای ملی ایران ودیگر موزههاتوانست با آثار این عزیزان آشنا شود.

هم اکنون مدرس انجمن هنرهای تجسمی بوشهر و صنایع دستی می باشد

طلوع صبح نا پیداست امشب

سر فایز به بالین تو ای یار

نمیدانم چه واویلاست امشب

--------------------------------------

بگو با دلبر ترسایی امشب

چه میشد گر که بی ترس آیی

امشب لبان خشک فایز را زرحمت

بر آن لعل لب ترسایی امشب

--------------------------------------

ماتيس درشمال فرانسه به دنيا آمد. پدرش تاجر غله بود.مادرش كمي از نقاشي سر رشته داشت.پس از اينكه در رشته ء حقوق فارغ التحصيل شد به هنر روي آورد. مادرش وسايل نقاشي خود را همراه با يك كتاب خود آموز نقاشي به پسر داد وبه طوري كه ماتيس بعدها اعتراف كرد اولين طراحي را پشت كاغذ تلگراف در يكي از پستخانه هاي پاريس انجام داد. "...بدون آنكه به آنچه طرح ميكردم فكر كنم قلم را به حركت در آوردم. شگفتي من آنگاه آغاز شد كه صورت مادرم را با تمام خصوصياتش درروي كاغذ ديدم"از اينتاريخ زندگي دشوار هنري آغاز شد. شغل در دادگستري را ترك كرد و به مدرسهء هنرهاي زيبا رفت. شبها در كافه و بارهاي پاريس طراحي ميكرد. با سرعت حركات وحالات مردم را ثبت ميكرد. پيسارو او را با نقاشيهاي سزان آشنا ساخت وماتيس يكي از حالات تابلولهاي سزان را خريد. سي وهفت سال بعد ماتيس اعتراف كرد: "نقاشيهاي سزان در سخت ترين لحظات زندگي به من جرات كار كردن داد وسبب شد كه من روشي مخصوص به خودم پيدا كنم "با وجود سختيهاي زندگي هيچ گونه حس بدبيني وغم در آثار او راه نيافت.نقاشيهاي ماتيس طراحهاي ساده اي هستند كه درون آنها رنگ گذارده شده است. به حجم سايه روشن وقوانين پرسكتيو توجه نداشت. بيشتر عمرش را به حكاكي و طراحي گذراند.باگچ پاستل قلم و مركب و با مداد طراحي ميكرد . هرگز به تجسم مسائل سياسي و اجتماعي نپرداخت. نمي خواست خطوطش مفهوم فلسفي در بر داشته باشند . او فقط شادي و زيبايي زندگي را بيان ميكرد و براي بيان آن ساده ترين خطوط را به كار مي برد . مي گفت : "آرزو دارم كه آثار من خوشحالي وطراوت يك روز بهاري را به شما انتقال دهد."

نه تو می مانی نه اندوه

و نه هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود قسم

و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت یا

غصه هم خواهد رفت

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند....

لحظه ها عریانند

به تن لحظه خود خود جامهء اندوه مپوشان هرگز

تو به آیینه نه آیینه به تو خیره شده است

تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید

و اگر بغض کنی

                       آه از آیینه  دنیا که چه ها خواهد کرد.

گنجهء دیروزت پر شد از حسرت واندوه چه حیف

بسته های فردا  هم ای کاش  ای کاش!!

ظریف این لحظه و لیکن خالی است

ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود ؟

غم که از راه رسید  در خانه بر او باز مکن

تا خدا یک رگ گردن باقی است

تا خدا مانده به غم وعده این خانه مده 

تقدیم به کسانی که روز تولدم بیاد داشته اند.

۱۸۸۸به شهر آرل در جنوب فرانسه رفت. در جمع هنرمندان پاریس تنها کسی به ون

گوگ پیوست ودوستی آنها به دو ماه طول نکشید گوگن بود در نزاعی با هم در گرفت

ون گوگ در یک حمله عصبی بخشی از نرمهء گوش خود را برید.

در ۱۸۸۹به ارادهء خویش به تیمارستان سن رمی نزدیک آرل رفت۱۸۹۰ ترک گفت

در اور-سوز-ئواز با گلوله ای به زندگی خود پایان داد.

آثار پر شمار ون گوگ (متجاوز از ۸۰۰نقاشی و۷۰۰طراحی) طبیعت بی جان وتکچهره

و مناظر شامل می گردد.زندگی وی با فقر وبیماری سپری شد در زمان حیاتش فقط

توانست یک تابلو به فروش برساند. مجموعه نامه های ون گوگ به برادرش تئو (۷۵۰

نامه بیشتر است) منبع گسترده اطلاعات درباره زیبا شناختی وبحران روحی او به

شمار می رود

ونمایشگاه نقاشی در طبقه سوم به معرض دید عموم گذاشته شد کارهای خانم

جاویدان وآقایان  جاویدان و عبداللهی وپارسا سبک مدرن ورئالیسم بود.

امید به آنکه نمایشگاه بیشتری در سطح شهر داشته باشیم تا هنر نقاشی بهتر

شناخته شود.

خورموج را بیشتر با هنرشعر می شناسند اما در زمینه نقاشی نیز استعدادهای فراوانی وجود دارند  که اگرپرورش پیدا کنند در این عرصه ی هنری نیز خورموج حرفی برای گفتن می تواند داشته باشد.

اما تعداد محدودی  هم هستند که تقریبا حرفه ای فعا لیت می کنند.البته کسانی که سواد دانشگاهی دارند اندک هستند که می توان به خانم فاطمه جا ویدان اشاره کرد که دارای فوق لیسانس نقاشی از دانشگاه تهران است  وقرار است  در دانشگاه آزاد ماهشهر تدریس کند.خانم جاویدان صاحب  تکنیک است واز نوجوانی با عشق وعلاقه نقاشی را دنبال می کرد و تمام  موفقیت هایش حاصل پشتکار شخصیش بوده است .

خانم نرگس شیرمند نیز فوق دیپلم نقاشی دارد واگر چه به خاطر مشغله خانه داری کمتر

 فعالیت دارد اما از دانش نسبتا" مناسبی دراین زمینه بر خوردار است .

آقای محمد رضا بیگناه از مطرح ترین نقاشان خورموجی است که پس از اخذ فوق لیسانس از دانشگاه تهران به کانادا رفت ودر آن جا تاکنون چندین بارنمایشگاه انفرادی گذاشته وحتی آثارش با قیمت های مناسبی به فروش میرسد .اذعان ایشان  حضورش درکانادا موجب رنگ شناسی بیشترش گردیده ضمن این که با سبکهای وتکنیکهای روز دنیا بیشتر آشنا شده است .

آقای علی فقیه دیگر هنرمندی است که مدرک کلاسیک دارد ایشان فوق دیپلم این رشته را دارد ومسوول هنر های تجسمی نیز می باشد و شغل اصلیش معلمی هنر است اما هنرمند کم تحرکی است.

تعدادی از نقاشان نیز با هنر شان ارتزاق می کنند  مثل علی جاویدان اگر چه مدرک دانشگاهی ندارد تبحری فوق العاده دارد . حسن عبد اللهی نیز به سرنو شتی مثل علی جاویدان دچار شده وعلی رغم استعداد خوبش بیشتر قلم مو یش را بر دیوارها ی شهر می کشد تا بوم نقاشی.در سالیان پیش بسیاری از نوجوانان وجوانان توسط ایشان هنر نقاشی را فرا گرفته اند.

اما غیر از این چند نفر به اسامی دیگری نیز می توان اشاره کرد . که آثار در خور تاءملی مثل غلام رضا بزم که پیر هنر نقاشی وخورموج است محمدرضا اشگرف که کاریکاتوریست است سیده اکرم جعفری که تخصصش درچهره نگاری است وجوانان جویای نامی مثل ظهیر پارسا ومحسن حیدری وحسین شادنیا وحبیبه بحرینی و...

علی ایحال اگر بهای بیشتری به این هنر داده شود وهنرمندان ابتدا خود را باور کنند و پشتکارشان راافزایش دهند وارشاد نیز با تشکیل گارگاههای نقاشی ودعوت از استادان مطرح واعزام هنرمندان به مرکز وتاءسیس یک نگارخانه در شاءن هنرمندان نقاش می توان به آینده این هنر امیدوار بود.

ولی افسوس هنر نقاشی در خورموج با توجه به پتاسیل های نامبرده رو به زوال است.

و استاتید کم لطفی می کنند که منجربه انحصاراین هنر نزد انها شده است.در حالی که استعداد

هنر جویان کم نیست باید انها پرورش داد وآنها یاری رساند.